ozi2gozi altustanbul

herkes annesini sever. Anne sevilir cunku. İcten gelen biseydir bu. Annemi cok seviyorum. Annemin bir anneden cok arkadasim kadar yakin olusunu, teknolojiye benden daha hakim olusunu, resime, muzige yada aslina bakarsan butun sanat dallarina bu kadar yatkin ve yetenekli olusunu seviyorum. Böyle ona sarilip kucak kucak yapmayi seviyorum. Onu kizdirmaya bayiliyorum mesela, inatlasmayi, ingiliz aksaniyla dalga gecmeyi, benimle alisverise ciktiginda onu gaza getirmeyi hic birseye degismem. Benim annecim benim kadar sansli olamamis, kendi evinde, huzurlu mis ev ortaminda buyuyememis ama bunu bize saglamak icin elinden geleni yapti. Hatta eminim cogu insanin yasadigi bir cocukluktan cok daha ustununu yasatti bize. Annem dayicimla da ayri buyumus mesela. O kadar farklilar ki aslinda ama biraraya geldiklerinde tam bir abi kardes durumu var. Birbirlerine nazlanmalar falan. Onlar belki farketmiyorlar ama bizim gozumuzle bakinca hersey apacik ortada. Yitirilmis zamani topraliyorlar. Ama bir anneyi hayatta en uzebilecek olaylardan birini yasadik biz. Canim annemin biricik annesini kaybettik. Mavişim artik bizimle degil. Ama eminim oldugu yerden bizi izliyor koca mavis gozleriyle. Biliyorum icimizdeki keskeler hic bitmiyecek bu konuda ama eminim ki annanecim bizimle mutlu oldu. Bir cok seyine kizdik, belki laf ettik ama o öyle biriydi. O da bize ayni seyi yapardi. O farkliydi. Annecimin bizden farkli oldugu gibi belki ama iste annanem annemin annesiydi ve artik yoktu. Annanemi cok severdim. Opmeden önce dudaklarini yalayip yapisirdi yanaklarimiza, kendine has annane kokusu vardi. Cok guclu gorunur ama bir anda yumusayiverirdi. Zor günlerimde bana hep destek oldu, örnek oldu. Annanemi kaybettigime cok uzgunum ama beni daha cok üzen sey annecigimin annesini kaybetmis olmasi. Üzülme annecim anneni kaybetmis olsan da biz variz yaninda, dayim var. Dayicim, sen de yalniz degilsin. Annem var biz variz. Ikinizi de herseyden cok seviyoruz. Hepimiz bu durumu atlaticaz. Önemli olan cok agrili atlatmayip hayatin akisina birakabilmemiz kendimizi. Bunu okuyan herkes annesini ne kadar sevdigini bir kez daha dusunsun ve onu daha iyi anlamaya, daha cok öpmeye ve sarilmaya baslasin... Giden geri gelmiyor, pismanliklar uzak olsun...

Ajans'in en..ler anketinde 1. oldugum konulari bir gözden gecirelim.. en sevimli, en insansever, en çocuk, en alingan (bunu 1 oyla kaybetmis olabilirim..alınsam mi ki?) veeeeeee EN KÖTÜ GIYINEN... Tamam insanlarin coguna gore farkli bir tarzim var ama bunu hicbir zaman en kötü olarak görmedim.. Kimse de simdiye kadar bana kötü giyiniyorsun dememişti. (Buradaki patronum hariç). Insanlar bunun benim için nasıl bir hayal kırıkliği oldugunu anlayamiyorlar, anlayamazlar. Şimdiye kadar nereye gitsem, nerede calissam etsem hep en güzel giyinen, en tarz sahibi insan olarak görülürken birden en kötü giyinen secilmek. attan inip essege binmek. hayır o kadar kötü bir zevkim varsa... Neden kendi kiyafetlerinizi bana sectirdiniz o kadar zaman? Neden dergiler o kadar para verip styling yaptirdilar? Neden kanallar dizilerinde kostüm şefi olmama izin verdi? Neden bütün arkadaslarim kiyafetlerini bana sectirtiyo? Benimle alisverise gidiyor? Yok ben hakikaten anlamadim. Ulan ajansta sari eskimis t-shirt altina siyah kot etek, altina kahverengi ayakkabiyla kirmizi canta takan var ya. Nooluyo ya? Eh siz beni en kötü giyinen seçin, sonra sevimli diyin olsun..Hadi bakalım...En azindan içim güzelmiş...peki madem sustum ben.

oh be! Sanirim sonunda biraz dinlendigimi hissettim. Nasil bir keyif yaptik nasil bir miskinlik soz konusu anlatamam. Evimiz de temiz. Bi ara sular gitti, dün gece de elektrikler kesildi falan ama keyfimizi hicbir sey bozamadi. tüm gün yayildik biz... Evden cikmadik resmen. Bugün de bankamatige gitme bahanesiyle yuruyuse ciktik nisantasi'na, birer de mado'da dondurma. Sonra tekrar ev. Bütün dizileri izledik bu haftasonu. house, grey's anatomy, 2 guys & a girl, friends, fraiser, csi serileri ve daha niceleri. Bu hafta yine bir yogun calisma temposu bekliyor ama sanirim bu yogun tempoya hazirim. Ay bi de demin gördüm biri bizi gözetliyor yine basliyomus show tv'de. Çok ihtiyacimiz vardi yaniii...Allam allam yeni dallama ünlülerimiz olucak. Şu lost bi baslasa da kavussak bari. Neyseki dizimax'im var, comedymax'im var.

Ay bi de baslamisken dogum gunumde yazamamistim simdi anlatiyim neler yaptik neler ettik diye. Bir gün öncesinden basliyimmm... Hayat ve yeşimcan'la ortaköy'e indik. hayat hnm bana barbie pembesi bir zippo almiş nasil seker gibi bisi anlatamam... Neyse biz böyle oturduk muhabbetti yemekti derkeeeen birden masaya super bir pasta geldi... Yeşimcanim ballicanim neler neler ayarlamis da pastalar getirtmis etmis. Gerci kendisinin limon bulunmayan restorana manavdan limon almisligi da var ama o ayri bir konu. boyle senlikli basladik yani kutlamalara... ertesi gün de sevgican arkadaslarim bana hic caktirmadan en cok istedigim tefal herbisi yapan tost makinesi almislarrr... uzay tostu var, grilli var ustune ustluk waffle bile yapabiliyorsun..ay muthis bisiii... burdan da tesekkur edeilm o zaman muhterem arkadaslarim yesim, volkan, efe, sinan ve tahire :) tenk yuu...  Sonra ajansta da pastalar kesildi edildi ve sevdicegim dogum günüm icin adapazari'ndan istanbul'a döndü. `gecen seneki dogum gunum aklima geldi. o zaman da 360'a gitmistik romantik yemek yemistik. Bu dogum günümde de hakan'im mikla'da yer ayirtmisti. Muhtesem manzara esliginde super romantik yemegimiz ve ardindan cikolata fondue yedikten sonra külkedisi misali evimize döndük ve ben çalışmaya devam ettim. Yani eve dönmek külkedisi tarafi degil iş yapmak zorunda kalmam külkedisi tarafi. yanlis anlasilmasin. Evimiz gayet muhtesem...ehehe...Ay neyse hadi artik uyku vaktim geldi..yeterince geyik yaptim. Ben biraz daha dinleneyim bari eheh... c u...

bugun pazar...dun de cumartesiydi ama tüm hafta yorgunlugunun üstüne hala ajanstayim..neyseki yaptigimiz işler çok güzel oluyor da onunla mutlu oluyoruz. Kocamı özlüyorum ben... Eve gidince bayilip kalmaktan nefret ediyorum ki onu bile yapamiyorum çünkü eve gidince de freelancelere devam ediyorum...Yüzdüm yüzdüm kuyruguna geldim neyseki ama işte çok ama çök yorgunum... Ayakta duramıyorum... Algılarım kapandı hiçbişey anlamıyorum... çok fenayım çok. Hemen bitse de gitseeek... Kocişimle keyif yapsak, sonra ben yine freelancelere dönsem, onlar bitince uyusam..Uyansam yine ajansa gelsem..Bu böyle sürüp gitse ve sonra doğum günüm gelse... O gün de çalıştığım için kutlayamadığımız kocişimin doğum günüyle benimkini başbaşa romantik bir yerde kutlasak... Keyif yapsak... Sonra tatil yapabilsek, deniz kenarında güneşlensek, ayaklarımız kumda, e limizde biralar avare olsak, düşünmesek, eğlensek, plansız programsız sadece keyif yapsak... Az kaldı mı ki? Bilmem ki? Uykusuzluk ve yorgunluk başıma vurdu sussam mı ki?