herkes annesini sever. Anne sevilir cunku. İcten gelen biseydir bu. Annemi cok seviyorum. Annemin bir anneden cok arkadasim kadar yakin olusunu, teknolojiye benden daha hakim olusunu, resime, muzige yada aslina bakarsan butun sanat dallarina bu kadar yatkin ve yetenekli olusunu seviyorum. Böyle ona sarilip kucak kucak yapmayi seviyorum. Onu kizdirmaya bayiliyorum mesela, inatlasmayi, ingiliz aksaniyla dalga gecmeyi, benimle alisverise ciktiginda onu gaza getirmeyi hic birseye degismem. Benim annecim benim kadar sansli olamamis, kendi evinde, huzurlu mis ev ortaminda buyuyememis ama bunu bize saglamak icin elinden geleni yapti. Hatta eminim cogu insanin yasadigi bir cocukluktan cok daha ustununu yasatti bize. Annem dayicimla da ayri buyumus mesela. O kadar farklilar ki aslinda ama biraraya geldiklerinde tam bir abi kardes durumu var. Birbirlerine nazlanmalar falan. Onlar belki farketmiyorlar ama bizim gozumuzle bakinca hersey apacik ortada. Yitirilmis zamani topraliyorlar. Ama bir anneyi hayatta en uzebilecek olaylardan birini yasadik biz. Canim annemin biricik annesini kaybettik. Mavişim artik bizimle degil. Ama eminim oldugu yerden bizi izliyor koca mavis gozleriyle. Biliyorum icimizdeki keskeler hic bitmiyecek bu konuda ama eminim ki annanecim bizimle mutlu oldu. Bir cok seyine kizdik, belki laf ettik ama o öyle biriydi. O da bize ayni seyi yapardi. O farkliydi. Annecimin bizden farkli oldugu gibi belki ama iste annanem annemin annesiydi ve artik yoktu. Annanemi cok severdim. Opmeden önce dudaklarini yalayip yapisirdi yanaklarimiza, kendine has annane kokusu vardi. Cok guclu gorunur ama bir anda yumusayiverirdi. Zor günlerimde bana hep destek oldu, örnek oldu. Annanemi kaybettigime cok uzgunum ama beni daha cok üzen sey annecigimin annesini kaybetmis olmasi. Üzülme annecim anneni kaybetmis olsan da biz variz yaninda, dayim var. Dayicim, sen de yalniz degilsin. Annem var biz variz. Ikinizi de herseyden cok seviyoruz. Hepimiz bu durumu atlaticaz. Önemli olan cok agrili atlatmayip hayatin akisina birakabilmemiz kendimizi. Bunu okuyan herkes annesini ne kadar sevdigini bir kez daha dusunsun ve onu daha iyi anlamaya, daha cok öpmeye ve sarilmaya baslasin... Giden geri gelmiyor, pismanliklar uzak olsun...