bugun pazar...dun de cumartesiydi ama tüm hafta yorgunlugunun üstüne hala ajanstayim..neyseki yaptigimiz işler çok güzel oluyor da onunla mutlu oluyoruz. Kocamı özlüyorum ben... Eve gidince bayilip kalmaktan nefret ediyorum ki onu bile yapamiyorum çünkü eve gidince de freelancelere devam ediyorum...Yüzdüm yüzdüm kuyruguna geldim neyseki ama işte çok ama çök yorgunum... Ayakta duramıyorum... Algılarım kapandı hiçbişey anlamıyorum... çok fenayım çok. Hemen bitse de gitseeek... Kocişimle keyif yapsak, sonra ben yine freelancelere dönsem, onlar bitince uyusam..Uyansam yine ajansa gelsem..Bu böyle sürüp gitse ve sonra doğum günüm gelse... O gün de çalıştığım için kutlayamadığımız kocişimin doğum günüyle benimkini başbaşa romantik bir yerde kutlasak... Keyif yapsak... Sonra tatil yapabilsek, deniz kenarında güneşlensek, ayaklarımız kumda, e limizde biralar avare olsak, düşünmesek, eğlensek, plansız programsız sadece keyif yapsak... Az kaldı mı ki? Bilmem ki? Uykusuzluk ve yorgunluk başıma vurdu sussam mı ki?