Dengesiz davranislar, basi sonu belli olmayan isler, gelecege dair tüm ümitsizliklerin sona erdigini ilan etmek istiyorum... Sanirim kendime gelmemi saglayan o muhtesem hissi sonunda yakaladim. Korkutmamak da lazim simdi... Aman diyim... Ama Hakkini da vermem lazim... Beni kendime getiren, Istanbul'a gelmeden once hissettiklerimi, yapmam gerekenleri farkinda olmadan da olsa aklima getiren ilham perime tesekkuru borc bilirim. Aklimi basima almami, kendime gelmemi saglamasi yasattiklarinin sadece kucuk bir kismi ama benim icin cok buyuk bir gelisme. O tunelin sonundaki ışık degil, gunesin altinda gezerken gozumdeki bagi acmami saglayan bir cift el. Ne yazsam az gelecek ama olsun... Gerisi benim olsun zaten.

Annanecimi düşündüm dün gece. Onu hep çok sevdim ama yasadiklarini anlamak icin hic caba sarfetmedigimi dün gece anladim. Herkesi karsisina almak pahasina da olsa benim yanimda oldu. Benim icin savasti canim annanem. Dün gece sımsıkı sarilmak istedim ona. Benim yasadiklarimin 10 katini yasamis ama hala dimdik ayakta duran bu muhtesem kadina. Azicik butcesine bakmadan dogumgunum icin para yollamis bana... Kimseler kizmasin diye de bana pantolon alacakti onun icin demis. Ah annanem seni anlayabilmem, yasadiklarini farkedebilmem icin demekki benim de bunlari yasamam gerekliymis. Seni sanirim en iyi ben anlarim. Genç yasta tek basina kalmis, hayatta kalabilmek icin cabalamis canim annanem. Biliyorum benim senin yasadiklarini yasamami istemiyorsun, onun icin butun bu savasin. Seni hayalkirikligina ugratmayacagim merak etme. Senin hatalarindan ders alip hayatimi ona gore yonlendirecegim. Hata 1 kez yapilir, ondan ders almak, ayni hatayi bir daha yapmamak gerek. Bütün gece agladim annanemi düşünüp, asabi derdik, cok konusuyor derdik ama bunlarin sebebini hic dusunmezdik. Artik akillandim ben hepsi mantikli geliyor. Tek basina gecmis onca sene, yasamak icin verilmis onca savas, artik sevilmedigini anlamanin verdigi dus kirikligi... Hepsini unut sen de... Cok seviyorum ben seni... Maviş gözlü tombişim... gelsem de lahana dolmasi yapsan bana... mantilar acsak beraber....Yemek pisirme ve dikis dikme yetenegimi senden aldigim icin de cok memnunum... Annecim alinmasin... Onun yemekleri de bir baska... Ama ben en cok onun tatlilarini seviyorum..hem annanem tatli da yapmaz...tatli sevmiyo ya :)) annemin kisir sevmedigi icin bize kisir yapmadigi gibi ehehe... Eh bana da gecmis..ben de bamya sevmiyorum, mantar sevmiyorum diye bunlari pisirmiyorum..demekki herkesin bir zaafi var.

Annem, babam, çiticim geliyor bu haftasonu... O kadar uzun zaman oldu ki evime gelmedikleri...1 yili gecmis bile olabilir...yada ben oyle hatirliyorum :)) Annecim gel de muhtesem pazar kahvaltisi yapalim... Hayattaki en guzel kahvalti sanirim aileyle edilen kahvalti... Bilmiyorum ben en cok onu seviyorum en azindan... Ay ozledim sizleri annecim babacimm....Minik kuzu çiticimm... Bunlari buraya yaziyorum cunku biliyorum ki super teknoloji uzmani annecim bunu tum sulalemize okutucak ehehe.... Ay neyse ben yatiyim artik..yarin is var..gec kalmamak lazim daha ilk gunden.... optum hepinizi...